Πέμπτη 7 Απριλίου 2016
Τρίτη 1 Μαρτίου 2016
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2015
2003 κείμενο μου, Ρεθυμνιολάνδης διάλογοι !
χρονογράφημα
Ρεθυμνιολανδης Διαλογοι
Ο Πλάτωνας έχει αφήσει παγκόσμια γνωστά έργα του, όπου αναπτύσσει την φιλοσοφία του , και καταθέτει αναμφισβήτητες αλήθειες ,μέσα από διαλόγους των μαθητών του.
Τέτοιες πραγματικές αλήθειες θα προσπαθήσουμε να καταθέσουμε ,μέσα από υποθετικούς διάλογους πολιτών της υποθετικής πολιτείας, της Ρεθυμνιολάνδης !
Συζητούν ο υποθετικός πολίτης Αληθόπουλος , με τον υποθετικό πολίτη Ωραιοποιτίδη , και αναφέρονται στα πολιτικά πράγματα της υποθετικής Ρεθυμνιολάνδης.
Αληθόπουλος. Τούτη η πολιτεία είναι η ευνοούμενη των Θεών, και άξιζε καλλίτερης μεταχείρισης από τους ανθρώπους. Δεν αντέχω να βλέπω τόσες υποβαθμίσεις σε όλα σχεδόν τα θέματα της.
Κυκλοφοριακό, καθαριότητα, παραλίες, μυρωδιές ,καταλήψεις, ηχορυπάνσεις , δημοκρατικές λειτουργίες, οικονομική κατάσταση, τήρηση Νόμων , πολεοδομικές υπερβάσεις ,κλπ.
Όλα παρουσιάζουν μια αρνητική εικόνα, λές και δεν υπάρχει εξουσία στον τόπο, που να διοικεί και να μεριμνεί για τα προβλήματα.
Ωραιοποιτίδης. Είσαι ένας συκοφάντης , και διαστρέφεις την αλήθεια.
Δεν βλέπεις τι γράφουν καθημερινά οι τοπικές εφημερίδες!
Εχουμε άξιο άρχοντα που τρέχει ολημερίς, φορτωμένος με φακέλλους!
Εχουμε όμως φτωχό δήμο που δεν έχει λεφτά, και προσπαθεί τσίμα τσίμα να τα βολέψει.
Διάβασε και στις εφημερίδες να διαπιστώσεις ότι όλα πάνε καλά, όλα ελέγχονται, για όλα υπάρχει καταγραφή, και για όλα θα τιμωρηθούν οι παραβάτες.
Δεν ακούς κάθε τόσο τις βροντές του άρχοντα που τραντάζουν την πόλη!
Εδώ τελείωσαν τα ψέμματα, θα μπεί τάξη με αυστηρότητα
Εδώ δεν είναι.Ρέθυμνο, όπου καθένας κάνει ότι θέλει, εδώ είναι η παραδεισένια Ρεθυμνιολάνδη, όπου όλα έχουν πασπαλισθεί με την χρυσόσκονη της τελειότητας.
Αληθόπουλος. Είναι αλήθεια ότι ακούγονται, πότε πότε, βροντές αλλά ..βροχή δεν βλέπω.
Είναι αλήθεια ότι διαβάζοντας τις εφημερίδες αναρωτιέμαι μήπως εγώ ζώ σε άλλη πόλη.
Είναι αλήθεια ότι ακούω και διαβάζω κάθε μέρα απεριόριστα και απειράριθμα « θα » , σε βαθμό που θάλεγα ότι είμαστε η πόλη του θα !
Όμως οσαδήποτε και αν μου λες, οσαδήποτε και αν γράφουν οι εφημερίδες, μια είναι η ,πικρή, αλήθεια.
Και αυτή δεν αλλάζει ούτε με τα θα, ούτε με τις βροντές ούτε με την χρυσόσκονη.
Ο δυνατός αέρας της σκληρής πραγματικότητας, κάθε στιγμή , την διώχνει και αποκαλύπτει την οδυνηρή αλήθεια.
Ωραιοποιτίδης. Εσύ επιμένεις να συκοφαντείς τον άρχοντα.
Δεν διάβασες ότι έχουμε ένα πρότυπο Χυτα, ότι στα υπουργεία και στις Βρυξέλλες , μας μακαρίζουν που έχουμε τον καλλίτερο άρχοντα.
Δεν διαβάζεις ότι όποτε αποφασίζει ( εκείνος ξέρει, πότε θα το κάνει ) λύνει όλα τα προβλήματα.
Δεν είδες πόσο εύκολα έλυσε το θέμα της λαικής.
Δεν είδες πόσο εύκολα ξαναφτειάχνει την χωματερή , δεν είδες πόσο εύκολα ελυσε το κυκλοφοριακό!
Ανθρωπος είναι, δεν μπορεί όλα σε μια μέρα να τα λύσει!
Αλλωστε η κακή κυβέρνηση δεν του δίνει χρήματα, και είπαμε πως η πόλη είναι φτωχή.
Αληθόπουλος. Μια πόλη τουριστική που είναι φτωχή, αποτελεί ιδιομορφία που χρειάζεται ειδικούς οικονομολόγους για να την ερμηνεύσουν.
Η κυβέρνηση , μάλλον η κακή Ευρώπη, δίνει χρήματα πολλά, όμως χρειάζεται ανάλογη μεταχείριση για να αποδώσουν καρπούς.
Ο Χυτα , που είχε προυπολογισμό 450 εκατομμύρια, πήρε από την κακή κυβέρνηση άλλα 800, αλλά πάλι έμεινε ατελείωτος!
Η χωματερή επεκτείνεται, άσχετα αν , κομψά , λένε ότι αναπλάθεται, διότι η αρχή έφερε το πράγμα στο χείλος του γκρεμού του προστίμου. Μην ξεχνάς ότι είχε φτειαχθεί ένας Χυτα εικοσαετούς επάρκειας και κατέληξε σε μια χωματερή ήδη κορεσμένη!
Η λαική είχε λυθεί, με απόφαση του χαλιφικού συμβουλίου, αλλά η απόφαση ποτέ δεν εφαρμόσθηκε, γιατί δεν άρεσε στον άρχοντα.
Αντε τον χειμώνα να κάνεις λαική στον μώλο, με την θάλασσα να πειρουνιάζει τα κόκκαλα!
Για το κυκλοφοριακό έκανε μια τρύπα στο νερό, και τώρα ζητά τα φανάρια να φέξει στο ψάξιμο της τρύπας, να βρει να ανασύρει το κυκλοφοριακό.
Ωραιοποιτίδης. Εσύ επιμένεις να συκοφαντείς, λέγοντας αλήθειες. Όμως αν σε έκανε υποάρχοντα, θα τις έλεγες !
Αληθόπουλος. Οι αλήθειες είναι αυτές που είναι.
Σαν τις επιταγές και τα γραμμάτια, ισχύουν και πληρώνονται ανεξάρτητα της αιτίας έκδοσης τους.
Κάποτε η οποιαδήποτε καραμέλλα λειώνει στο στόμα, Όμως τούτη εδώ πολυκράτησε!
Η αλήθεια είναι η αλήθεια, η μοναδική και αναμφισβήτητη.
Ολες οι σκεπαστικές καραμέλλες που προσπαθούν να την καλύψουν κάποτε λειώνουν και εμφανίζεται η πικρή ( πάντα ), αδυσώπητη (πάντα) και οδυνηρή (πάντα) αλήθεια, με όλη την αυστηρότητα και τις ενδυματικές της συνέπειες.
Όταν κάποιος διαφωνεί και διαχωρίζει την θέση του, βλέποντας την αλήθεια, και τον αδιέξοδο αρνητικό δρόμο των θεμάτων της πόλης, και θέτει δημοσίως τις απόψεις του, πρέπει να αντιμετωπίζεται με επιχειρήματα και όχι με αναμασούμενες ψεύτικες καραμέλλες .
Υποάρχοντας ήμουνα και θα ήμουνα ακόμη, αν αποκήρρυτα την αλήθεια και συμφωνούσα στην ωραιοποιητική πρακτική του χαλιφάτου.
Όμως από την καρέκλα της εξουσίας, προτίμησα την κοτρώνα του αγώνα για το καλό της πόλης.
Ωραιοποιτίδης Και οι εφημερίδες που καθημερινά δημοσιεύουν άρθρα και κείμενα, και λένε πόσο ωραία είναι τα πράγματα ,ψέμματα γράφουν! Δεν τις διαβάζεις !
Αληθόπουλος. Οι εφημερίδες αποτελούν θεσμό της δημοκρατικής λειτουργίας και οφείλουν να δημοσιοποιούν την πλήρη αλήθεια, φωτίζοντας τα θέματα από κάθε πλευρά.
Όμως εδώ στην Ρεθυμνιολάνδη , κάποιες εφημερίδες χρησιμοποιούν φανάρια για να φωτίζουν τα θέματα , ίδια με εκείνα που φωτίζουν την παραλία του Ρεθύμνου, που έχουν βαφτεί , για να μην επιρρεάζουν τα χελωνάκια.
Ετσι η μια πλευρά ( με αρκετό πλάτος κάλυψης ) δεν ρίχνει φώς, και τα θέματα φωτίζονται μονόπλευρα, από κάποιες κειμενολάμπες που στέλνει το χαλιφικό γραφείο, και τις λένε δελτία τύπου!
Διάβασες σε πολλές εφημερίδες τα κείμενα της ανεξάρτητης δημοτικής κίνησης!
Εκτός αν τα βρήκες στο καλάθι των απορριμάτων της εφημερίδας, γιατί στην ίδια την εφημερίδα υπάρχει κωδικός απόρριψης
Ωραιοποιτίδης. Ότι και να λές, οι πολίτες της Ρεθυμνιολάνδης αυτόν τον άρχοντα θέλουν, και αν τους επέτρεπε ο Νόμος ,θα τον ανακήρρυταν ισόβιο μονάρχη.
Δεν σου λέει τίποτα αυτό!
Αληθόπουλος. Στην δημοκρατία ο λαός εκλέγει την εξουσία που θα τον κυβερνήσει, και βέβαια είναι πάντα σεβαστή η επιλογή του.
Όμως εξήγησε μου, αν μπορείς, πως ένας λαός που έχει μονίμως τεράστια παράπονα έλλειψης εξουσίας, που συνεχώς αγανακτεί, που συνεχώς γκρινιάζει ( για να το διατυπώσω ήπια ), που σχεδόν κάθε τετραετία ,ολόκληρη την τετραετία, διαμαρτύρεται, στο τέλος πάλι εκλέγει το ίδιο πρόσωπο!
Δεν θάθελα να δεχθώ ότι ο λαός συνείθισε πλέον , τόσα χρόνια αγκαλιά με τα ίδια προβλήματα ,και δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τα προβλήματα, γι αυτό εκλέγει τον εγγυητή ύπαρξης των.
Μήπως εσύ ξέρεις την μυστική συνταγή της εκλογικής επιτυχίας μέσα από αυτό το αρνητικό κλίμα.
Και βέβαια αν ο λαός θέλει ισόβια τα ίδια προβλήματα, σίγουρα θα τα έχει εκλέγοντας ισόβίως τον ίδιο άρχοντα!
Ωραιοποιτίδης. Εσύ τα λές επειδή δεν έγινες υποάρχοντας!
Αληθόπουλος. Ακόμα δεν έλειωσε η καραμέλλα.
Εκεί ,φτάνοντας σε αδιέξοδο ασυννενοησίας, σταμάτησε ο διάλογος, και οι δυό διαλεγέντρες συνέχισαν ,ο καθένας τον δικό του δρόμο.
Δυστυχώς ,ο διάλογος , δεν μπόρεσε να ανθήσει ούτε στην Ρεθυμνιολάνδη,
σαν τον ανθό στην αμμουδιά, σαν τις Σουλιώτισσες σε σκλαβωμένο Σούλι!!!!!!
ΥΓ το κείμενο αυτό γράφτηκε την 13-9-03, έχει όμως . επίκαιρο πολιτικό ενδιαφέρον!
Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2014
στον τοίχο !!!
στην ηλεκτρονική
εποχή ,η πείρα δεν χρειάζεται!
ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ …….
του κ Νικου Νίνου δημοτικός
σύμβουλος Ρεθύμνου, επικεφαλής μειοψηφίας
στον δήμο»
Μια παληά ιστορία έλεγε πως σε κάποιο τόπο, υπήρχε η παράδοση που ετηρείτο από γενιά σε γενιά,
να «κτίζουν» τους γέρους στους φράχτες των χωραφιών ,όπου και πέθαιναν μόνοι
,μακρυά από τις οικογένειες των παιδιών τους!
Ετσι η τοπική κοινωνία «απαλλασσόταν» από τα «βαρίδια» της ,
που ήταν οι ηλικιωμένοι ,όταν πιά αποτελούσαν «πρόβλημα» για τους δικούς τους.
Κάποτε ,συνεχίζει αυτή η παληά ιστορία, έπεσε θανατικό στον
τόπο ,και οι κάτοικοι δεν μπορούσαν να βρούν την αιτία . Κάποιος σκέφθηκε να
πάνε να ζητήσουν την γνώμη του γέρου που είχαν «κτίσει» στον φράχτη, σύμφωνα με
την παράδοση του τόπου.
Ο παππούς ,παρά την πίκρα του, με την γνώση μιας ολόκληρης
ζωής που είχε στην ασπρισμένη κεφαλή του, τους υπέδειξε τι έπρεπε να
κάνουν , και ο τόπος σώθηκε!
Εκτοτε ,αξιολόγησαν την «αξία» των ηλικιωμένων ,και
σταμάτησε η παράδοση του «κτισίματος» των γέρων ,και τους κρατούσαν στα σπίτια
,όπως γίνεται μέχρι σήμερα.
Θυμήθηκα την ξεχασμένη αυτή ιστορία, γιατί έχω «κουρασθεί»
να διαβάζω και να ακούω σε καθημερινή και πυκνοχρησιμοποιούμενη «ψαλμωδία» ,
για την (μοναδική) «αξία» των νέων και την ( αφοριστική) «βαριδονοματοποίηση»
των παλιών!
Και βέβαια( όπως επιμένουν να μας λένε κάποιοι) , οι νέοι ,η
γενιά των ηλεκτρονικών υπολογιστών, «έχουν» όλες τις λύσεις ,για όλα τα
προβλήματα μέσα στα «παντοδύναμα» κομπιούτερς ,με τις γιγάντιες μνήμες, τον
απέραντο πλούτο των προγραμμάτων ,και τις ποικίλες εξειδικευμένες «γνώσεις».
Επί πλέον ,έχουν την ορμή και τον δυναμισμό ,της νεότητας.
Ετσι ,διαβάζοντας και ακούγοντας ,όσα καθημερινά μας
«βομβαρδίζουν» , κάποιοι, έχουμε ήδη αρχίσει να προετοιμαζόμαστε για το
«κτίσιμο μας στον τοίχο» ,{ μιας και δεν είμαστε πιά «νέο» ,αλλά έχουμε τις … δεκαετίες μας},όπως
έλεγε η παληά εκείνη ιστορία που σας
θυμήσαμε.
Όμως τα πράγματα δεν
είναι ,όπως μας τα λένε, και όπως τα «σερβίρουν» , κατά πώς (θεωρούν ότι)
«βολεύει» κάποιοι!
Αλλωστε και η παλιά ιστορία , που αφηγηθήκαμε ,αυτό
απέδειξε.
Σίγουρα τα νιάτα έχουν δυνατότητες και δυναμισμό. Όμως για
ποια νιάτα μιλούμε?
Η «ηλικία» και ο δυναμισμός δεν μετριέται με τα χρόνια ( με την ηλικία) με της καρδιάς το πύρωμα
μετριέται (και με τα έργα)!
Εχουμε «ζωντανούς» και δυναμικούς «νεαρούς» , που κάποιοι
άλλοι ,νεαροί (στην ηλικία) , είναι … παππούδες
τους ( στην ενεργητικότητα και στην «φρεσκάδα» τους)!
Δεν θάθελα να ονοματίσω παραδείγματα, αλλά αν κάποιοι το
αμφισβητούν ,τα έχω διαθέσιμα ,…στο κοντρόλ ( όπως θάλεγε ένας
δημοσιογράφος-παρουσιαστής).
Είναι σίγουρο, πως έχουμε
«πολυλογάδες» και «γενικολόγους» νεαρούς ,χωρίς προσγειωμένες ιδέες,
χωρίς ουσιαστικές προτάσεις και
ρεαλισμό, που «μιλούν … για να μιλούν», όπως ,βεβαίως, έχουμε και νεαρούς που
εκπέμπουν ωριμότητα , αποτελεσματική δραστηριότητα, και δημιουργική
εμπιστοσύνη!
Εχουμε , επίσης, νεαρούς που οι ίδιοι αποτελούν «βαρίδια» του
εαυτού τους.
Από την άλλη πλευρά, βέβαια, έχουμε και «μεγαλύτερους» που
μένουν «κολλημένοι» σε «άλλες εποχές», που είναι μονίμως …οφσάιντ ,στον
οποιοδήποτε αγώνα αντιμετώπισης θεμάτων και προβλημάτων, όπως όμως έχουμε και
«παλιούς» οι οποίοι είναι ώριμοι ,παραγωγικοί και δημιουργικοί ενεργοί πολίτες
στην κοινωνία τους.
Συνεπώς ,είναι λανθασμένο κριτήριο η ηλικία, και μοναδικής
αξίας κριτήριο είναι η «ζέστη» που
καθένας βγάζει στην καθημερινότητα του, η έμπρακτη και ειλικρινής αγάπη για τον
τόπο του, η εμπειρία για σωστές ρεαλιστικές και τεκμηριωμένες προτάσεις, η
αφτειασίδωτη συμμετοχή και παρουσία, ο άδολος αυθορμητισμός, η πίστη στην
συνεργασία , η γνώση των θεμάτων , η επιστημοσύνη, και τόσα άλλα ,που σε κανένα δεν υπάρχουν συγκεντρωμένα
«κατ αποκλειστικότητα», αλλά όλοι μας χαρακτηριζόμαστε με μερικές από αυτές τις
ιδιότητες- ικανότητες!
Κατά συνέπειαν ,κανείς δεν επαρκεί ,και κανείς δεν
περισσεύει!
Τα προβλήματα θέλουν απέναντι τους ένα ολοκληρωμένο και
πλήρη «στρατό» για να αντιμετωπισθούν.
Ο στρατός αυτός ,για να μπορέσει να λειτουργήσει ,σαν
σύνολο, χρειάζεται να έχει στρατιώτες, χρειάζεται αξιωματικούς ,χρειάζεται και
στρατηγούς!
Οι στρατιώτες μπορούν να είναι από κάθε ηλικία, και καθένας
καλύπτει αντίστοιχες ειδικότητες.
Οι αξιωματικοί ,λογικά αρχίζουν να μετρούν κάποια χρόνια στο
στρατό, (εκτός αξιωματικών –θαυμάτων που «γεννιούνται» αξιωματικοί, η που
…νομίζουν πως γεννήθηκαν στρατηγοί) ,και βέβαια όσο πιο ψηλά σε βαθμό τόσο
περισσότερα χρόνια μετρούν! Δεν
παραβλέπουμε την πιθανότητα κάποιοι να … εξελιχθούν γρηγορότερα στην ιεραρχία,
αλλά οπωσδήποτε όλοι απαιτείται να έχουν κάποια χρόνια θητείας.
Σήμερα δεν κτίζουμε
στους πραγματικούς τοίχους τους μεγαλύτερους, όπως έκαναν παλιά, (κατά την
διήγηση της ιστορίας μας.),όμως σήμερα το «συνηθίζουμε» να κτίζουμε τους
μεγαλύτερους , στον ,(μεταφορικά), «τοίχο», με τα καθημερινά αναθέματα «εναντίον» τους! .
Όπως στην εξέλιξη της παλιάς ιστορίας που αφηγηθήκαμε
,κατάλαβαν την αξία των ηλικιωμένων και σταμάτησαν το κτίσιμο στους τοίχους,
έτσι πρέπει ,αν πραγματικά θέλουμε να βρούμε λύσεις, να
σταματήσει το καθημερινό (μεταφορικά) κτίσιμο των μεγαλυτέρων στον «τοίχο» ,
και να αφήσουμε την χρήσιμη συνοίκηση τους μαζί μας.
Είναι χρήσιμο και ωφέλιμο
το «τόπος στους νέους» , όμως είναι
καταστροφικός ο «σίφουνας» του «στην μπάντα» οι μεγαλύτεροι!
Αυτό ισχύει ούτως ή άλλως, χωρίς να χρειασθεί να ξαναπούμε την υπαρκτή απορία, του «ποιοί
είναι» οι νέοι ,και ποιοι είναι οι μεγαλύτεροι!
Λοιπόν ,τόπος στους «νέους»
,δηλ όσους αγαπούν τον τόπο ,όσους
«καίγονται» από το θερμό ενδιαφέρον τους , όσους θέλουν και όσους μπορούν να
βοηθήσουν σε ένα κοινό αγώνα, στον οποίο κανείς
δεν περισσεύει!
Τα κτισίματα στον τοίχο, έχουν σταματήσει από αιώνων ,
γιατί επιμένουν να τα επαναφέρουν,
κάποιοι, τελευταίως !
ΥΓ το παρόν κείμενο μας γράφτηκε ,και
δημοσιεύθηκε σε τοπική εφημερίδα, στις 28.5.05, μα είναι πάντα επίκαιρο!
Σε λίγες εβδομάδες έχουμε δημοτικές εκλογές ,και ήδη
«άρχισαν τα όργανα», από κάποιους που «μόνο αυτό μπορούν να κάνουν» , δηλ να αυτοδιορίζονται
«τροχονόμοι» της κίνησης προς την κάλπη
των δημοτικών εκλογών!
Κάποιοι ,όπως και ο γράφων, που ,δόξα τω Θεώ, ευτύχησαν να
μετρούν προβιβάσιμου βαθμού ,( δηλ από 5
και πάνω….), 10ετίες ζωής ,αισθάνονται νεότατοι και χρησιμότατοι, με «αναμμένη»
την (φλόγα) της επιθυμίας για συμμετοχή στην κοινή προσπάθεια,{ κοινή
προσπάθεια ,για όσους μετέχουν σ αυτήν}για ένα καλλίτερο αύριο στον τόπο
μας.
Από ποία «διάταξη» προκύπτει ,ότι υπόκεινται σε «τροχονομικό
έλεγχο», και οφείλουν να πάρουν «έγκριση» για να μπορέσουν να συνεχίσουν ( αν ,
και όποιοι το θέλουν) στον δρόμο προς τις εκλογές!
Η πολιτική νομιμότητα και η δημοκρατική αρμοδιότητα,
«διδάσκουν» ,ότι δικαίωμα και υποχρέωση τους, ( υποχρέωση , και δικαίωμα
τους!), είναι αυτήν την δημιουργική τους επιθυμία να την «καταθέσουν» ,
θεσμικά, προς τους μόνους αρμόδιους να
την κρίνουν ,που είναι οι δημότες του δήμου μας.
Μάλιστα, θα προσέθετα την ευχή μου, μακάρι , όλοι οι
συνταξιούχοι,{εκ του επαγγέλματος τους}, συμπολίτες να έρχονταν κοντά στον δήμο
να προσφέρουν τις απεριόριστα πολύτιμες υπηρεσίες τους.
Αποτελούν ένα
τεράστιο ανεκμετάλλευτο δυναμικό ,ανυστερόβουλο και ειλικρινές, που θα ευχόμουν
να στελεχώνει όλα τα ψηφοδέλτια των δημοτικών εκλογών στον δήμο μας { και όχι μόνον!}.
Δυστυχώς ελάχιστοι «πλησιάζουν» , εξ αιτίας αυτής της
διωκτικής τυμπανοκρουσίας και της αυθαίρετης απόφασης κάποιων περί του
«κτισίματος» τους στον «τοίχο»!
Πότε θα καταλάβουν ,όλοι μας, ότι αυτός ο τόπος ανήκει σε
όλους μας, χωρίς κανείς να έχει κανένα δικαίωμα οποιουδήποτε «αποκλεισμού» ούτε «περιορισμού»!
Προφανέστατα καθένας έχει δικαίωμα να «συμπαθεί»
οποιονδήποτε νομίζει, όμως κανένας δεν έχει δικαίωμα, να «αποκλείει»
οποιονδήποτε δεν συμπαθεί!
5-2-2014
Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2014
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)